ابهت کوه های صاحب الزمان ( عج ) و قامت استوار و برجای آنها ،هنوز اجازه حضور آفتاب و گسترده شدن  آن را نداده است ، چتر خورشید سوزان تیرماه ، هنوز باز نشده است  و تا باز شدن این چتر، باید راه را پیمود و ارتفاع را به تسخیر در آورد.

در این پگاه ، می شود ، اراده را تعریف کرد ، با همت و تلاش جمله ساخت ، در وصف سرو و کاج شعر سرود ، جلوتر از رئیس حرکت کرد ، امام جماعت را ، در راه  دید ، مهربانی را پخش کرد ، با همکار، همنورد شد ، با همنورد، همراه شد ، با همراه  ، همپا شد و  با همپا ، همدست شد ، دست یکدیگر را گرفت ، دست یکدیگر را فشرد .

اینجا بر خلاف اداره ، آنکه بالا هست ، دست پائینی را می گیرد ، ان را بالا می آورد ، در اداره اینطور نیست ، انکه بالا هست، دست پائینی را رها می کند ، یا که پایش را بر روی دست او می گذارد تا بالا رود .

میدانی ما سال های سال همکاریم، همکارانی نه همراه ،  نه همگام ،  نه هم قدم  ، ولی امروز همنوردیم و چون همنوردیم ، راه را  تا ارتفاع و بلندی با هم می پیمائیم و در ارتفاع ، شش هایمان را وقتی از هوای پاک پر کردیم  ، تنفسی عمیق می کشیم و  دمادم  به دَم و بازدَم قول می دهیم ، که اگر اراده باشد ناپاکی را می شود پاک کرد ، کوهستان عرصه ای است  ، که آنقدر رنگ های زیبا و بدیع در خودش دارد ، که همه چیز در مقابلش رنگ می بازد ، رنگ می گیرد و چون رنگ گرفت ، به کلمه و جمله می شود حیات داد ، با آنها بازی کرد ، خوبی را تعریف کرد ، ببینید من سال های سال با شما همکارم ، در این همه سال هیچوقت با شما همنورد و همراه نبودم ؛ امروز که همنورد شدم ، همکار را چقدر خوب می توانم تعریف کنم :  من همکار شمایم ، همان همکاری که امروز ، آن همه سال را خلاصه کرد و  در یک راه با شما تا به ارتفاع آمد ، در آن ارتفاع  من تمام سال های همکاری با شما را دیدم  ، کنارم بودید ، کنار میزم و چقدر خاطره از شما به یادم آمد ، خاطره های خوش ، شیرین ، که کوهستان آنها  را به یادم آورد ، بیائید باز هم به کوه بیائیم ، تا همکاربودن را بیشتر احساس کنیم .

 من امروز را از یاد نمی برم ، بخصوص آن لحظاتی را که در ارتفاع چقدر همراه را دیدیم که بالای سر ما ایستاده بودند ، آنان چقدر از ما بالاتر بودند ، شهدا را می گویم ، همآنان که شما قبرشان را با گلاب شستید و گُل نثارشان کردید.

روز خوبی بود ، یادش بخیر، همنورد تَه راه     حمید هرندی